Гуулин анд ийнхүү айлдав...

Хүн ховордсон цагт Хүнээ болиогүй
Хүүхэн ховор газарт Гомо болоогүй
Унгас баасаар нь дуудавч уурлаж үрчигнээггүй
Уусан архиныхаа шилийг хоосон хаяж үзээгүй

Цээжээрээ танк халхалж мэдэх зориг
Чехээс нада пийв илгээсэн золиг
Гааз нь гарсан ч амт нь арилдаагүй шим
Газар нь хол ч гар нь урт чи мэнь
Нэг л гэм нь гилжгэр нь засраагүй лүд
Нэртэй хүний зүстэй хүү Гааз чи шүү.